Voetklachten

Eelt

Eelt is een plaatselijke verdikking van de bovenlaag van uw huid (de opperlaag).
Het ontstaat van nature op plekken waar de huid last heeft van druk en wrijving.
Onder de voet is vaak een dun laagje eelt aanwezig dat ter bescherming van de huid dient.
Dit noemen we fysiologisch eelt.

Als de hoornlaag blijft verdikken kunnen hier pijnklachten door ontstaan.
Dan spreken we van pathologisch eelt (overmatig). Dit ontstaat door druk van buitenaf. Bijvoorbeeld door niet goed passende schoenen of kousen of bij veranderde stand van de voeten. Ook bij overmatig transpireren kan extra eelt ontstaan.
Eelt kan leiden tot likdoorns of kloven. Of soms vindt u het gewoon storend, die onaantrekkelijke gelige eeltplekken.
Pathologisch eelt dient regelmatig door de pedicure verwijderd te worden.


Wat kunt u zelf doen tegen eelt?
Eelt beschermt de huid, daarom is het noodzakelijk om het fysiologisch eelt te laten zitten.
Verder is het belangrijk om uw huid goed soepel te houden.
Droog uw voeten goed af na het wassen, ook tussen de tenen. Gebruik daarnaast dagelijks een verzorgende voetencrème. Zo blijft uw huid lekker zacht en voorkomt u kloven.

Likdoorn

Een likdoorn (clavus) is een (meestal pijnlijke) naar binnen groeiende eeltplek.
Deze ontstaat op plaatsen waar veel en vaak druk en/of wrijving op de huid wordt uitgeoefend.
Er groeit een spitse punt eelt naar binnen. Deze punt kan drukken op zenuwen en bloedvaten.
Als u druk en/of wrijving opmerkt kunt u het beste schoeisel dragen met de juiste lengte- en breedtemaat. Dan kunt u een likdoorn voorkomen.
Een pedicure kan de meeste likdoorns handmatig en machinaal verwijderen.


Gewone likdoorn (clavus)
Pijnlijke naar binnen groeiende eeltplek door druk of wrijving.


Weke likdoorn
Ontstaat tussen de tenen waar de huid vaak week en zacht is.
Deze variant is vaak witachtig van kleur en erg pijnlijk.
Oorzaak is meestal de stand van de tenen en/of te smalle schoenen.


Vasculaire likdoorn
Hierbij zijn bloedvaatjes meegegroeid, dit herken je aan donkere puntjes in de eeltpit.
Deze moet meestal chemisch behandeld worden.


Neurovasculaire likdoorn
Hierbij zijn bloedvaatjes en zenuwen meegegroeid. Deze likdoorn is uitermate pijnlijk en moet ook meestal chemisch behandeld worden.


Zaadlikdoorn
Deze komen voor bij een hele droge huid en er is geen sprake van druk of wrijving en zijn ook niet pijnlijk.
Deze komt in de meeste gevallen voor met meerdere naast elkaar.

Schimmelnagel (kalknagel)

Schimmelnagels (mycosenagels of onychomycose), ook wel bekend als kalknagels, herkent u aan een bruine of gele verkleuring die ontstaat aan uw nagel. Soms wordt de lengtegroei geremd waardoor de dikte van de nagel kan toenemen. Dit kan erg pijnlijk zijn.
Bij een verminderde weerstand of schimmelinfectie op de huid heeft u meer kans op een schimmelnagel.
Als er sprake is van een beschadiging aan de nagel is de kans ook groter. De schimmelsporen hebben dan kans om uit te breiden.
Een schimmelinfectie is erg besmettelijk.


Tips om een schimmelinfectie te voorkomen:

  • Was uw voeten dagelijks (liefst alleen met water)
  • Droog uw voeten goed af, vooral tussen de tenen
  • Draag sokken van absorberend materiaal, bv. wol of katoen
  • Draag zo weinig mogelijk panty’s of synthetische sokken
  • Draag elke dag schone sokken
  • Draag bij voorkeur leren schoenen
  • Pas nooit met blote voeten nieuwe schoenen in een winkel
  • Wissel regelmatig van schoenen
  • Draag altijd slippers in openbare ruimtes


Een schimmelnagel geneest nooit vanzelf. De schimmelinfectie breidt zich langzaam uit, waardoor ook andere nagels aangetast kunnen worden.
De behandeling is een langdurig traject en vergt doorzettingsvermogen. U dient uw schimmelnagel 9-12 maanden dagelijks te behandelen met HFL solutionspray en dadi-oil.
Na 6-12 weken moet u verschil gaan merken.
Om zeker te weten dat er sprake is van een schimmel kunt u ook eerst bij mij een fungicheck doen.
Daarnaast moeten uw schoenen ook behandeld worden met schimmeldodende spray.

Klauwtenen

Bij klauwtenen zijn de eerste twee gewrichten van de tenen gebogen in een onnatuurlijke hoek.
De top van de teen raakt niet de grond. Dat is bij hamertenen wel het geval.
Echter met lopen kunnen de topjes wel de grond raken.
Een klauwteen kan dynamisch zijn (beweegbaar) of gefixeerd (niet beweegbaar).
Een gefixeerde klauwteen staat omhoog en drukt vaak tegen de schoenen, waardoor eelt en likdoorns ontstaan.
Een klauwteen ontstaat doordat banden en pezen te kort zijn geworden, o.a. door een veranderde stand van de voeten of door reumatische of neurologische aandoeningen.
Het langdurig dragen van te kleine schoenen kan ook leiden tot klauwtenen.
Goed passend schoeisel is hier van groot belang. Soms kan een corrigerend zooltje nodig zijn. Daarvoor kunt u terecht bij een podotherapeut.
In sommige situaties is een operatie noodzakelijk.
De pedicure kan u helpen met huid- en nagelproblemen rondom de klauwtenen en schoenadvies geven.

Zwemmerseczeem

Zwemmerseczeem zijn grijs-witte schilfers tussen de tenen, die soms erg kunnen jeuken.
Het is een schimmelinfectie. Schimmels komen overal voor, maar voornamelijk op de vloeren van zwembaden, douche- en sportruimtes.
Als een schimmel de huid binnendringt kan er een infectie ontstaan. Deze infectie breidt zich heel snel uit en is ook heel erg besmettelijk.
Als u een oppervlakkige schimmelinfectie heeft kunt u deze behandelen met anti-schimmelmiddelen.
U smeert minimaal 1x per dag en als u denkt dat de schimmel weg is, dient u nog 2 weken lang iedere dag te smeren.

Om een schimmelinfectie te voorkomen kunt u een aantal dingen doen:

  • Was uw voeten niet met zeep, alleen met water;
  • Droog uw voeten goed af, ook tussen de tenen;
  • Draag iedere dag schone katoenen sokken en passende, goed-ademende schoenen;
  • Draag slippers in openbare douches en zwembaden.